امشب ای اشک شب از نیمه گذشت                       در این خانه ویرانه کسی هیچ نکوفت

عکس مهتاب در این حوض نبود                                شمع دل خسته شد و هیچ نسوخت

رنگ شب پیچک هر جا شده است                          گرگ شب برلب حوض آمده است

ماهی از ترس در این حال گریست                              در حیاط دلم انگار خزان آمده است 

خاطرات منِ گم گشته دراندیشه باد                       همچو برگ از دل شب می ریزند

ناله ها در پی هر خا طره ای                                 در گلو می شکنند باز به پا می خیزند

ابر تنهایی من هیچ نداشت                                 آتش یاد تو خاموش کند

دل من هم نتوانست که در خاطره ها                        یاد چشمان تورا باز فراموش کند

خانه در چنگ شب افتاده اسیر                              قلب من پر شده از خاطره ها

چشمم از خون دلم لبریز است                               روحم انگار رها میشود از پنجره ها

آسمان دل من می بارد                                        باز من ماندم و هر نیمه ی شب